Specialisten 'in de leer' bij Harm Kuipers
|
|
|
Zij zochten hem op in de Universiteit Maastricht waar de oud schaatser werkt als hoogleraar Sport, Bewegen en Gezondheid. Aanleiding: Kuipers beklaagde zich eerder in de pers over de gebrekkige informatie die de patiënt krijgt na de diagnose prostaatkanker. Kuipers die af en toe gaat verzitten om de pijn in zijn stuitje wat te ontlasten, vertelt in het 'vergaderkamertje' van het ziekenhuis zijn verhaal.
Kuipers: ,,Het begon in 2008 met wat 'oude mannenklachten'; het plassen was pijnlijk en ging druppelend. Ik besloot naar de dokter te gaan, daar constateerde ze een wat vergrote prostaat, maar mijn PSA waarde was laag en er was geen reden tot ongerustheid. Maar in 2009 werden mijn klachten zo erg dat ik voortdurend kleine beetjes moest plassen en ik besloot dus weer naar de dokter te gaan. Er volgde een operatie. In het stukje weefsel dat werd weggenomen, bleken kankercellen te zitten van een agressieve soort.Toen moest ik wel even slikken. Ik ben een positief ingesteld mens, maar hier kon ik even niets bij bedenken. Ik ga dood, denk je dan.
Na de diagnose wil je natuurlijk alles weten over de ziekte. Maar dat viel tegen. Ik ben zelf arts dus dan heb je een voorsprong en weet waar je je informatie moet zoeken, maar voor veel lotgenoten ligt dat anders. Er is nauwelijks voorlichting voor prostaatkankerpatienten.''
Daarom wil Harm Kuipers de tijd die hij nu nog heeft, gebruiken om die voorlichting te verbeteren. Hij wil lotgenoten vertellen wat prostaatkanker is, hoe je ermee omgaat en hoe je leven er vervolgens uit gaat zien. Volgens het handboek van urologen heeft elke patiënt recht op informatie over zijn ziekte. Maar Kuipers moet die informatie bij wijze van spreken nog krijgen.
Door in de openbaarheid te treden, mensen te vertellen wat hij meemaakt en wat de ziekte is, wil hij twee doelen bereiken. Het eerste is de artsen ervan te overtuigen dat ze meer en betere informatie aan hun patiënten moeten geven. Op veel gebieden van kanker is het dik in orde, maar prostaatkanker blijft een ondergeschoven kindje, terwijl het de tweede doodsoorzaak bij mannen is.
Ten tweede hoopt hij de patiënten meer informatie te geven en hen ook mondiger te maken. ,,Ik heb nog een goede kwaliteit van leven, en wil deze nuttig besteden door lezingen te geven over dit onderwerp. Het gaat redelijk goed. Ik heb wat last van mijn stuitje, maar op de botscan zijn gelukkig geen uitzaaiingen te zien. Met pijnstillers is het goed te doen. De hormoonbehandelingen die ik krijg, slaan nog steeds goed aan. Dus ik blijf positief.''

Vlnr: Jos J. Immerzeel, Harm Kuipers, Erik Cornel
|